Peter R de Vries tussen recht en wraak…

Vanavond de uitzending van Peter R. de Vries gezien over serie-lust-moordenaar Koos H. Met verborgen camerabeelden die door de rechter verboden zijn. En met de nodige retoriek en suggestieve beelden en woorden.

De Vries vindt de rechten van een veroordeelde moordenaar minder belangrijk dan de behoeften van nabestaanden en omstanders die nu eindelijk eens de waarheid willen weten over wat er zolang geleden gebeurd is.  Bij die behoefte kan ik me veel voorstellen. Als iemand in je naaste omgeving zo om het leven komt, is dat voor veel mensen een traumatische ervaring. Dan kan het – in elk geval gevoelsmatig – heel belangrijk zijn om eindelijk de waarheid te horen, dat wil zeggen: eindelijk erkenning te krijgen van de dader.

Tegelijk is het zo dat die erkenning niet zo heel erg veel bijdraagt aan de verwerking. Natuurlijk kan erkenning door de dader nabestaanden helpen om te begrijpen wat er gebeurd is, maar het is maar de vraag hoeveel verder mensen er mee komen. Is er een verhaal van de dader denkbaar waar de nabestaanden vrede mee hebben? Dat ze denken: ‘ja, als je het zo ziet, dan begrijp ik het wel’? Waar ze mee worstelen is het ondraaglijke besef dat een dochter of vriendin dood is. Daar zijn nooit goede redenen voor.

Dat betekent dat de beelden die De Vries uitzendt van gesprekken met de moordenaar nooit echt zullen helpen bij de verwerking. Ze helpen alleen om het beeld van de dader nog meer zwart-wit neer te zetten. En dat draagt niet bij aan de verwerking of het kunnen loslaten. Integendeel. Voor nuances is geen ruimte, en dat betekent dat de nabestaanden door De Vries niet echt geholpen worden. Ze worden alleen versterkt in hun primaire gevoelens.

Tegelijk plaatst De Vries zich boven de wet door het verbod van de rechter links te laten liggen. We mogen ervan uitgaan dat de rechter de zaken zorgvuldig heeft afgewogen, maar De Vries vertrouwt zijn eigen oordeel meer dan dat van de rechter. Dat heet eigenrichting en ondermijnt de rechtstaat. Zo versterkt De Vries alleen maar het wantrouwen dat toch al kenmerkend is voor mensen die zoiets ergs hebben meegemaakt.

Hoe afschuwelijk ook wat Koos H. gedaan heeft, hoe diep ook de wonden die dat bij nabestaanden geslagen heeft, De Vries helpt niet echt om daar verder mee te komen. Het recht is onder meer bedoeld om door bestraffing van de dader de slachtoffers en de dader ruimte te geven om dat uiteindelijk weer los te laten. Maar dat is voor De Vries niet genoeg. Hij wil de dader extra straffen, ook als hij daar zelf de wet voor moet overtreden. Wraak, heet dat.

Volgens mij is een van de kernpunten van beschaving dat we ook de rechten van daders beschermen en dat we de verleiding van de platte wraak weerstaan. Met zijn uitzending van vanavond is De Vries bezweken voor die verleiding en heeft hij het recht en de behoeften van alle betrokken opgeofferd aan de kijkcijfers.

Advertenties

Reacties staat uit voor Peter R de Vries tussen recht en wraak…

Opgeslagen onder Uncategorized

Reacties zijn gesloten.