De verslaving van het neoliberalisme: doormodderen of hervormen?

Op een debat in Sittard-Geleen (2 juni) over linkse antwoorden op een (rechtse) crisis, mocht ik het GroenLinks-verhaal neerzetten. Zo dus:

Hulpverleners weten dat mensen geen hulp zoeken als ze een probleem hebben. Ze zoeken hulp als ze geen oplossing meer kunnen bedenken. Vaak is dat te laat. Ze blijven veel te lang doormodderen op de enige manier die ze kennen. Dat is de manier waarop de problemen ontstonden. Als de gokverslaafde weer eens al zijn geld is kwijt geraakt, dan denkt hij niet: ‘misschien moest ik er eens mee ophouden’. Hij denkt: als ik nu wat extra geld leen om in te zetten, dan win ik alles vanzelf weer terug.’ Volgens mij is dat zo’n beetje de situatie waar we in zitten. De financiële en economische crisis is ontstaan door een massieve ontsporing van het neoliberale systeem. Hebzucht was de motor bij geldverstrekkers, toezichthouders bleven op afstand en leners werden opgejaagd om meer te lenen dan gezond was. En als dat lastig werd, dan kon je via een nog slimmer product nog meer geld krijgen tegen nog meer risico. En toch hebben partijen als de VVD het idee dat je de crisis kunt oplossen door nog meer neoliberalisme. Vertrouw maar op de markt, dan komt het wel goed. Zoals die gokker dus.

Maar eigenlijk geldt het ook een beetje voor de linkse collega’s. De SP wil vooral zoveel mogelijk overeind houden van het oude systeem, terwijl dat oude systeem nu juist deel van het probleem is. En het effect is dan ook dat met de SP-plannen de werkloosheid toeneemt, dat ook werknemers met zwaar lichamelijk werk moeten doorzwoegen tot hun 65e, dat de overheidsfinanciën niet opgelost worden, dat de files toenemen. De SP gedraagt zich niet als de gokker, maar als de vrouw van de gokker die niet het probleem aanpakt, maar alleen de gevolgen wat probeert op te lossen en zo eigenlijk het probleem in stand houdt.

De PvdA doet van alles een beetje, maar niet genoeg. Te weinig nieuwe banen, te weinig terugdringen van broeikasgassen – want we hebben namelijk ook nog die andere crisis die nog veel langer zal doorwerken als we niks doen, de klimaatcrisis. En de afgelopen jaren is gebleken dat deelname van de PvdA aan een kabinet op geen enkele manier betekent dat het een links kabinet wordt. Het blijft meer schaven dan hervormen. Zoals de huisvriend van de gokker die zegt dat het misschien wel wat minder kan.

Natuurlijk, er zijn genoeg punten waar we kunnen samenwerken. Maar duidelijker dan wie ook kiest GroenLinks voor een hervormingsagenda en we laten zien dat het anders kan. We kiezen resoluut voor groen en sociaal en zetten daarmee de toon voor een nieuw systeem. En guess what: de meeste banen op de VVD na (maar dan sociaal), onbetwist de groenste, een hogere beurs voor studenten, de enige die de AOW-leeftijd verlaagt voor de kwetsbaarste groepen, de beste oplossing voor de files.

Het woord crisis bestaat in het chinees uit twee tekens. Het ene betekent gevaar, het andere kans. GroenLinks laat zien waar de kansen liggen. Want onder de financiële crisis en de economische en de klimaatcrisis gaat iets anders schuil: een vastgelopen neoliberale visie op de samenleving. Dit is niet het moment om de hakken in het zand te zetten. Dit is het moment voor een echte hervorming. En daarom is GroenLinks er klaar voor om het groene en sociale hart te zijn van een nieuwe regering.

Advertenties

Reacties staat uit voor De verslaving van het neoliberalisme: doormodderen of hervormen?

Opgeslagen onder Uncategorized

Reacties zijn gesloten.