Biecht

Ik zal het maar eerlijk toegeven. Ik hou van vuurwerk. Vooral siervuurwerk, maar als dat zonder geluid zou zijn, zou ik toch wat missen. Ik hou van autorijden en het gemak van deur tot deur te komen zonder naar een dienstregeling te hoeven kijken. Ik vind vlees lekker. En ik vind vliegen een snelle en aangename manier om op nieuwe plekken te komen.

Het lijkt soms wel eens of je je voor dergelijke ontboezemingen in de linkse kerk moet schamen. Inderdaad, ik gebruik dat woord ‘linkse kerk’ maar eens een keer omdat dit voor mij het slechte type moralisme symboliseert. Woorden als vliegschaamte zijn aan mij ook niet besteed. Of je kiest ervoor om te vliegen, of je kiest ervoor om dat niet te doen. Schaamte en schuldgevoel zijn niet de beste drijfveren. Een vriend van mij zei ooit dat hij zich verwant voelt met GroenLinks maar CDA stemt omdat hij anders in zijn weekends geen citytrips meer mag doen met het vliegtuig… Linkse kerk dus, omdat op hun slechtste momenten zowel de linkse beweging als de kerk vooral herkenbaar kunnen zijn aan hun opgeheven vingertje en hun zure gezicht.

Ik ben meer voor de eerlijkheid. Zeggen dat we in het Westen genieten van onze relatief luxe levensstijl (relatief omdat er ook in ons land grote verschillen bestaan die we niet kunnen of willen oplossen). Ik geef liever eerlijk toe dat ik soms toch twijfel in de supermarkt tussen verantwoorde vegetarische ingrediënten, semi-verantwoord ‘biologisch’ vlees en onverantwoord goedkoop vlees. Er zit nu eenmaal een spanning tussen de idealen die ik heb en dat wat ik kan of wil realiseren. Ik wil niet mijn idealen loslaten en alleen mijn dikke-ik volgen. Ik wil ook niet doen alsof ik mijn idealen altijd voorrang geef. Het echte leven is altijd ook worstelen en soms schipperen.

Juist daarom probeer ik mijn steentje bij te dragen om het aantrekkelijker te maken om het goede te kiezen. Want hoe mooi ik vuurwerk ook vind, het is de verontreiniging en het menselijk en dierlijk leed niet waard. En ik zou heel goed kunnen wennen aan een mooie feestelijke lasershow – of op zijn minst een centraal georganiseerd vuurwerk in plaats van gerommel op elke straathoek. Ik ben zo aan de trein gewend geraakt dat ik geniet van de tijd die ik onderweg aan mijn emails of sociale media kan besteden. En ik vind eigenlijk een treinreis van een dag naar een Europese bestemming deel van de vakantie zelf – meer dan dat ik dat bij een vliegreis beleef als ik daar het wachten op luchthavens mee tel. En ik ben gaan ontdekken hoe veel mogelijkheden je hebt als je vegetarisch kookt.

In een goede linkse kerk leggen we elkaar en onszelf geen schuldgevoel of schaamte op, maar wakkeren we het verlangen aan. We vertellen elkaar waar we van dromen. Hoe mooi het kan zijn als de stad groener wordt en niet vol staat met auto’s. Hoeveel plezier je kunt hebben door – slow pleasure – te reizen met een boek en af en toe een wandeling door de trein heen. Of door te kamperen in de natuur in je eigen omgeving.

Waar schaamte verlamt, is verlangen de krachtbron waardoor we het goede niet alleen gaan doen, maar vooral gaan willen.

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

6 Reacties op “Biecht

  1. BobK.

    Mooi, herkenbaar relaas….
    Goed 2020!

  2. Beatrix

    Tsja, die “linkse kerk” – even generaliseren, sorry(!!). Ze veracht het eten van vlees en voert daarom scheeps- en vliegtuigladingen soja, tropische noten en quinoa aan, waarvoor enorme hoeveelheden stookolie en kerosine moeten worden verbrand. Grote plantages worden aangelegd op plekken waar het oerwoud kortgeleden nog welig tierde, om tegemoet te komen aan ons rechtvaardigheidsgevoel. Minder met de auto? Prima, maar dan moeten instanties en voorzieningen niet worden wegbezuinigd uit de regio, want we hebben ze wel nodig en we kunnen niet allemaal op een kluitje in de randstad wonen. “-Schaamte” schijnt het woord van het jaar gevonden te worden. Kennelijk zijn lobbyisten voor de afschaffing van (vul maar in) er toch in geslaagd een sluimerend collectief schuldgevoel en excuusgedrag op te poetsen en aan te wakkeren. Het aloude “mea culpa” – altijd op het conto van de kerk geschreven – in een eigentijdse vorm, net als de voormalige verzuiling versus de agressieve actiegroep (en dan heb ik het natuurlijk niet over uitgezogen en overwerkte leraren/zorgverleners/boeren etc).

    Misschien een goede gedachte om ook maar weer eens een paar andere versleten geachte en zeer beslist niet-gratuite waarheden uit de mottenballen te halen:”Alles met mate”, “Overdaad schaadt”, “Alles is ijdelheid”.
    Hè, ja.

  3. Wim Nusselder

    Ja, verlangen en ‘wortels’ i.h.a. zijn beter (en werken uiteindelijk beter) dan schaamte (en ‘stokken’ i.h.a.).
    Toch zijn beide denk ik nodig voor moraliteit (al kunnen we het tweede proberen te verminderen).
    Zou je geworden zijn wie je bent helemaal zonder schaamte??

    De politieke consequentie van het afwijzen van negatieve inventives is afschaffing van leger, politie en een flink deel van het belastingstelsel.
    Kies je daarvoor??

  4. Teun van der Leer

    Zoals iemand ooit zei: als je een schip wilt bouwen, begin dan niet met bouw tekeningen of bouw materialen, maar met verlangen te wekken naar de zee!

  5. Heel mooi geschreven, Ruard! Schuldgevoel is een nare emotie en leidt niet tot verandering van gedrag. Het geeft vaak de reactie ‘Je mag ook niks meer!’ en dan volgt er een opsomming van wat je allemaal niet mag. Dat is geen leven!
    Verlangen naar en, door een ander verleiden tot, geeft een prettig gevoel, een uitdaging. In het onderwijs weten we dat al langer: straf werkt niet. ‘Ja, maar ze moeten toch leren dat….!’ Nou, leer ze dat dan. Leer aan, verleid! Straf is veelal een soort wraak uit eigen emotie.
    Het komt me voor dat we heden ten dagen snel klaar staan met ‘Ja, maar…’ en/ of ‘Je bent gek, je stemt zeker….!’ Afblaffen, niet bedoeld om een ander te overtuigen of met elkaar in discussie te gaan, maar bedoeld om een ander te bedelven met negatieve opmerkingen, veroordelingen of zelfs pijn te doen. Goed voorbeeld doet goed volgen. Het goede voorbeeld geven lukt mij niet altijd hoor, maar ik ben me er wel bewust van dat boos, afwijzend of negatief emotioneel reageren niets bijdraagt aan ‘contact’. Het verwijdert en geeft achteraf een rot gevoel.

  6. Alle

    Ik heb helemaal niet de indruk dat er zo wordt ingespeeld op schuld of schaamtegevoel of wordt gemoraliseerd. Volgens mij is het stempel linkse kerk en verwijtend vingertje meer de uiting van het ongemak dat mensen ervaren als anderen andere/ hogere standaards voor zichzelf hanteren. Het eigen knagende geweten wordt gesust door het gedrag van de ander te framen als moralisme/ linkse kerk.